Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yaralı bir kuş gibi oradan oraya,çırpınır durur...
Limanını arayan gemi misali..dalgalarla boğuşur.....,
Soğuk kış günlerinde fırtınalara tutulur,içi ürperir.
Yazın çöl sıcağında yanar,kavrulur kül olur.
Hazanlarda hüzün kaplar ruhunu...
Bütün umudunu bahara saklar......
işte bir bahar daha geliyor...sen yüreğindeki sevgiyi eksik etme....sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta