Çocuktum,
Bilemedim o yuttuklarımın keder tohumları olduğunu,
Bilemedim saklamak isterken sevgi çiçeğinin yüreğimde solduğunu,
Her şeye sahip olduğumu düşünürken
Bilemedim hayatımın boşluğa dolduğunu...
Şimdi gençliğim hep hüzün şarkıları mırıldanarak mı geçecek?
Gözlerim o simsiyah manayı hep geceden mi alacak?
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu yüzden haykırışlarım isyan boyutundaydı...
İnsanlara karşı düşmanlığım bakışlardaki buz tutmuşluktan,
Doğruya uyutulmuşluktandı itiraf ediyorum..!
Uçurtmalar umudu taşımıyordu omuzlarında
Taşlara hedef tutup düşüren bendim onları,
İtiraf ediyorum umrumda değildi çocukların ağlayışları...
İtiraf ediyorum, itiraflarım kendimle hesaplaşmamdır.
Yaşadıklarımın hepsi hayatla yarışmamdandır...
İtirafların samimiyetindendir.
Kutlarım Hümeyra.
Çoktan kuruyup devrilmişti mendilini astığın dilek ağacın.
Anladın sonunda, bitmeyecekti bu dinmez sancın.
Anladın, evet anladın
Her şeye rağmen seni terketmeyeni
Ve gideceğin yerde bekletmeyeni...
bu daha güzel..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta