İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
bir itiraf ki....sevdanın adını çıkarmış...kutluyorum hemşerim
sönmüş bir volkanın patlamasının verdiği tahribatı birdüşünsenize
bence güzldi:)
Sakladım,anlatmadım,sessiz ağladım.
Açıklamadım,konusunu kapattım.
Tüm sırlarımı,içimde yaşadım.
Sönmüş bir volkan,gibi patladım.
Diline saglık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta