Ruhama korku verir, sessizliğin sesleri,
Bir ses duyar irkilir, sora durur beklerim,
Saplanır yüreğime nefsimin nefesleri,
Aklım beşikten düşeri ben terde emeklerim:
Gönülsüz hırsız gibi ömrümü çalar zaman,
Ayna kirli, kalp yorgun, yüz kırışık, saç beyaz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gerçekleri yazan kaleme ve yüreğe saygılar üstadım. adyge
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta