esmer yüzlü insanların şehrinde,
başak sarısı şaçlarınızla
ılık bir meltem esintisi gibi
akarken görüyorum
şehrin aşağılarına sizi.
inanın bana
gün boyu yaşadığım sarsıntıları siliyor
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta