Belki bir akşamüstü, belki bir sabahın altında,
Farketmez yer, zaman,
Bir randevum var soğuğuyla yalnızlığın,
Tek bildiğim, yaklaşmakta.
İşte o zaman ne ısıtacak bir ten, ne saracak bir kol...
Yalnızım o gün, yapayalnız.
Bu bile yitik bir ümidi beslemiyor bende,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta