Ürəyim alışar, görünməz tüstüm,
Hamıdan ucasan, hamıdan üstün,
Gözümün önündə mərmərdən büstün,
Qəmli baxışında itkin gəlinəm.
Usanmış buludlar qarlamasa da,
Zirvəyə yığılıb xarlamasa da,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta