ben mezar taşımı yontmadım,
ama alnıma çarpan dağın adı hâlâ kader
zal’in gözünden süzülen yaşla, ki kardeş kurbanı,
bluetooth eşleşmesi bekleyen bir kalp arasında
hiçbir fark yok,
sadece biri sabırlıydı
metrobüs camında aksim
göçebe bir yansıma gibi
çadır değil artık sığındığım
üç oda bir uyku ilacı
bana öğretilen:
ateş yakmaz bir devleti
ama wi-fi kesildiğinde
küfreden çocuklar gördüm
çünkü bağlantı kutsaldı
ve her şifre bir kilittir
gönlün değil, kimliğin önünde
ben hâlâ
divan edebiyatından ödünç aldığım kelimelerle
tweet atıyorum
altına düşen yorumlarda
bilge tonyukuk’un hayal kırıklığı var
oğuz’un kırk boyundan değilim
ama
her gün yüz tanıma sistemine
baş eğiyorum
çünkü bu çağ
parmak izini tanır,
parmak kaldıranı değil
öğrendim.
sen kelimeleri ekranlara sığdıran
sen çöl yerine betonla susayan
bana ya göç yollarını göster
ya da elektrik faturasını öde
zaten aradaki farkı
yalnız Allah bilir
Kayıt Tarihi : 10.2.2026 23:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!