Bir kadın ağlıyordu, sessiz ve kimsesiz,
Akan gözyaşları, usul usul ve derinden,
İncitmeden kimseyi, iniyordu habersiz,
Anne diyebildi, hıçkırıklar koparak ciğerinden.
Nerede kaldı annen baban, nerede kardeşlerin?
Seninde ailen yokmuydu, nerede soysuz kocan?
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta