Aslında; senden daha dün ayrıldım.
Bugün, sanki yüz yaşındayım.
Çaresizliğe çaresiz kaldım;
Şimdi, kendi kendime isyanlardayım!
Bedenime, ruhuma ismini kazıdım.
Sensiz ben; çiçeğin yapraksız dalıyım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta