adını yazmak istemiyor kalemim
dilim istemiyor adını söylemeyi
ve ben istemiyorum artık seni sevmeyiveynim seni çıkardı düşüncelerinden,elerim vurmak istemiyor duvarlara senin yüzünden.gözyaşlarım isyan tutmuş ağlamıyor,gözlerim bakma artık ona diyor..tenim dokunma ona diyip kendini itiyor.bütün organlarım isyana kalkmış sana karşı, benim de istirazım yok aslında bu duruma karşı..
seni isteyen tek yer sana köle olmuş kalbim...
ona engel olamıyor beynim,dur diyemiyor kalemim ve söz geçiremiyor gözlerim....
kalbim aldanmış bir kere yalancı gülüşüne,
bir anda hüküm sürmüş beynimin yerine...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta