Hava çok karanlık gözüm görmüyor..
Tanrı bilir halimi,kimse bilmiyor…
Geçilecek ama kimse sormuyor…
Köprü müdür,tünel midir….bilinmez…
Günahkarsam buradan nasıl geçerim…
“Af” ederse,kanatlanıp uçarım…
Cennet’te bir’ de huri seçerim…..
İyi huylu kötü huylu bilinmez….
Belli olmaz Arasat ta kalırsam…
Kimse sormaz.. neden kaldın denirse…
Sevaplarım.. günahlarım sorulsa…
Hakim gelir..Avukatım bulunmaz…
Garip fethi hiciv etti..kimlere..
Hem kendine yaşadığım günlere…
Mahşer günü gidilecek yerlerde…
Sorgu mudur..sual midir bilinmez…
Gebze 2002 Fethi TAŞKIN
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
