1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
İSYANIMDIR
Sevmek suçumsa.
suçumsa sana adanmış yaşamım.
razıyım gitmeye
kara bulutlar cehennemine
bir nefeslik yakarışımdır
çekirdek dolusu bile olmayan sevgine
sunmaksa suçum yıllarımda biriktirdiğim sevdamı
sevmek suçumsa
yokluğunda atlıyorum günahlarıma
Pencerem al kan
al kan gibi oturdu yüreğime yokluğun.
yalanım yok sana
ürküttümse kurbağayı
dokundumsa yılana
insanım diyemem kendime
tanıdım dersem yalan
gül kokulu kadın teni
daha ne istersin bilemem
yokluğunla yok ettin beni.
Kayıt Tarihi : 24.9.2007 22:55:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!