Cökmüsüm karanlik bir kuytuya,
ici sadece zindanlikta,
sorarim kendime neden ama neden hep ben diye,
dügümlenir bogazimda sözler ama gelmez geriye.
yüregim parcalanir birden,
yasadigim kabus dolu günler dolasir beynimde,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta