İsyana Cevabın Sesi Şiiri - Sadık Kocabaş

İSYANA CEVABIN SESİ
Var git er, var git ki sesin sedasın
Hakikatten inen bir nur, bir yasın.
Külünden doğan Anka'nın nidası
Ne hoş geldin ey sır, ne yoldan geldin.

O sırat ki ateş değil, su imiş
Çile denilen, sırra bir kuyu imiş
Gönül deryasında yitmek huy imiş
Sen o deryaya dalıp da canla geldin.

Zulmün karanlığı sana yol olmaz
Gözün feri Hakk’tan başkasını bulmaz
Tan vaktinin sözü ağırsa, kimse duymaz
Sen o zulmü ezip, yandın da geldin.

Asilik damarda coşsun ki ferman
Haksız düzene karşı bir olsun derman
Gönlün taşarsa, olsun sana burhan
O teberdarın kılıcı oldun da geldin.

Bu düzen yıkılır, zulüm biter elbet
O isyan sesi ki dağları eder fert
Seninle başlar baki kalan o mert
Hakikat fermanına uydun da geldin.

Korku sinenin içinden silinmiş hiç
Senin yolunda ki cesaret ki piç
Var git gafil, nefsini yakıp da geç!
Zülfikâr’a ruh olup, durdun da geldin.

O külliyat değil, bir sırrın mührü
Ali badesinden süzülen zehrü
Dem’in sırrı ile yürürsün doğru
Dipsiz ummana taş olup, dondun da geldin.

Sinendeki sırrı aşmak büyük bir haz
Kevser pınarından içtin, sana az
O hasat vaktiydi, sen oldun niyaz
Tohum olup toprağa yattın da geldin.

Sen ki derviş, sen ki Mansur’un yolu
Sırrı hakikatin gönlünde dolu
İkrarın boynuna, canının çulu
Dâr ağacına yürüdün de geldin.

Kudret imanda, keramet Hak’ta
Enel Hak’kın sırrı kalpte bir nokta
Hak ile Hak olmakmış bütün murat da
O darağacına bir hürsün, durdum da geldim.

Deri yüzülmüş, yüreği büryan olsa
Sinesinde cevher saklayan eren olsa
Aldığın o sırla sen bir Divan olsa
Sen kalemsiz şair, o sırrı gördüm de geldim.

Divane oldun o Pirlerin yolunda
Aşkın şarabını taşıyan kolunda
Boşalıp dolarken her demde, sonunda
Varlığın varında tektir o dilde, kalemsiz şair oldum da geldim.