Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'böğrümde ki krater kızıl güller açmada'... Ne güzel ifade. Sizi okuduğuma sevindim.
bir nehir gibi akarken zaman, kocaman bir dağın kenarında oturduğunu görürsün kendinin. Kendim ki susan susayan... Kendim ki dağılmış dağlanan. uzatınca elimi derine. Çekilirim içine.
ne güzel yine,
yine ne güzel derin!
kutlarım yeni yaşınızı sevgili dostum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta