İsyan günlükleri
Testere ellerle zaman dilim dilim kanarcasına akıyor kaybolmuş şehrin ardından
Kaldırım taşları gün sayıyor kör gözlerin hapsinin buhranında
Kurumuş lavanta çiçeklerinin ve orkidelerin ardında kalan bir hüzün karışmış kadın kokusu
Bir siren yankılanıyor sıradağlar gibi dizilmiş bir zamanın canlı ruhlarından doğmuş ölü bedenlerin mezarlarından
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta