Gönül bahçesine çakalı sokma,
Bülbülü dalında isyan ettirir,
İrfan meclisine cahili katma,
Yüzünü kirletir pişman ettirir.
Bozulmuş mayayı sütüne koyma,
Aslı olmayanı dostundan sayma,
Bilgisiz sözünü işitip duyma,
Saçını kırladır isyan ettirir.
Yolundan şaşanın izinden geçme,
Amaçsız kervana karışıp göçme,
Kem ile namerdin suyunu içme,
Aklını şaşırtır düşman ettirir.
Yükseğe bakanın elini tutma,
Namerdin yozuna sürünü katma,
Kanber’in sözünü yabana atma,
Gözünü körletir zindan ettirir.
Kanber GÜRBÜZDAL
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta