Yandaki evde akıl hastası vardı, bense evin önünde oynuyordum.
Babasının elinde bir keser vardı, kızın peşinden koşuyordu, bense onlara bakıyordum.
Babası kızı yakaladı, keseri kafasına vurdu.
Çok korktum, feryat ettim, yardıma kimse gelmedi, yanıma kimse gelmedi.
Bende bir zamanlar senin gibiydim, güzel düzgün konuşan biriydim.
Beni korku, bu hale koydu, bu yüzden kekeliyorum.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta