Yandaki evde akıl hastası vardı, bense evin önünde oynuyordum.
Babasının elinde bir keser vardı, kızın peşinden koşuyordu, bense onlara bakıyordum.
Babası kızı yakaladı, keseri kafasına vurdu.
Çok korktum, feryat ettim, yardıma kimse gelmedi, yanıma kimse gelmedi.
Bende bir zamanlar senin gibiydim, güzel düzgün konuşan biriydim.
Beni korku, bu hale koydu, bu yüzden kekeliyorum.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta