İnsanın yüreğinden daha büyük bir çöl yoktur dağ da yoktur...
Yangında orda... karda...
Yaralı bir kuş gibi içimdeki umutlar...
Gücü kalmamış...
Yorgun ve gidecek yolu engellenmiş...
Hiç inmediğinden belli yeryüzüne..
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta