En soğuk yaz günündeyim
En ağır mutluluğu saklıyorum hücrelerimde
Yavaş yavaş kanıma karışıyor bütün duygusallığım
Ve en kalabalık yalnızlıklarda kayboluyorum
Kelepçelerim bileklerime zevk alırcasına asılıyor
Asi tavırlarla karşı koyuyor gözlerim geceye
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta