Sessizliği dinliyorum çığlıkların arasında
önümde kalabalıklar
ardımda
yalnızlığımın siyah beyaz portresi
kimsesizliğimin simgesi gölgem var
bir nefes öfke salıyorum boşluğa
ve bin isyan da kendime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gönül dolusu tebrikler....çok güzeldi....selam ve sevgiyle...'
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta