Bir lokma ekmekle sustu çocuklar,
Gecede yankıydı çatlamış dudaklar.
Yoksulluğun sesiydi, inleyen sokaklar—
Aşk bile üşürdü karanlıklar ülkesinde.
Bir yürek yanardı, sessizce içten,
Analar ağlardı çocuklarını yitirmekten.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta