Bir lokma ekmekle sustu çocuklar,
Gecede yankıydı çatlamış dudaklar.
Yoksulluğun sesiydi, inleyen sokaklar—
Aşk bile üşürdü karanlıklar ülkesinde.
Bir yürek yanardı, sessizce içten,
Analar ağlardı çocuklarını yitirmekten.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta