Kul Olmasın Diye İnsan İnsana, Ben Firavunu Suya, Nemrut u Taşa, Kureyş i Bedire Gömmeye Geldim...
İnsanım Özüm Çamurdan, Ruhum Mevla dan Olma, Eğilmem Krala, Haham'a nede Papa 'ya, Kurandan Gayrı Her Ne Varsa, Var Olan Tüm Düzeni Bozmaya, Geldim...
Şerefsizce Yaşan Köpeklere İbret, Kırılsın Diye Tüm Prangalar, Hürriyete Hasret Köleler İçin, Şerefimle Savaşıp Ölmeye Geldim, Şahadet le Allah a Dönmeye Geldim...
Sırf Şahit Olsun Diye Bütün kainat, Silahımla Zikredip Allah Aşkına, Korkmadan Vaz Geçerken Tüm Varlığımdan Melekleri Hayrete Koymaya Geldim...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta