Bir dağın zirvesinde, ölüm sessizliği eşliğinde yalnızım,
Sanki dünyanın bütün sesleri susmuş ve hayat durmuşçasına.
Ağzımda sigaram, tüten dumanıyla savrulup duruyorum,
Her bir zerrem isyan ediyor, bunca yaşanmışlıklara.
Elimi uzatsam yıldızları tutarım sanıyorum,
Ama ne kadar yakınsa bir o kadar uzaktılar bana.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta