Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ben sigara olduğuma göre, sen de iyi dost sayılmazsın. Habire beni tüketiyorsun... Bir
fiskede beni yere atıyorsun. Hiç olmazsa şöyle
kütahya porseleni bir küllük olsa.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta