Aniden nankör bir kalabalıkta yitmek,
Tek başına cümle arzda yapayalnız,huzursuz.
Ne destanlar yazdıracak bir kayboluştur bu,
Ne de dilden dile seyreyleyen bir nüktedir.
İsyandır bu,
Yalnızca isyan ve sitem.
Şikayetim var sana,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta