Dün ana avrat sövdüm sensizliğe,
Sen yarattın demedim,
Tekme-tokat dövdüm yokluğunu,
Belki yola gelir de
Çekilir aramızdan,
Yine birlikte oluruz diye.
Ama huylu huyundan vazgeçer mi?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta