Senin karanlık dediğin yerlerde alıştım ben yalnızlığa
Senin ateş dediğin şeyi ben avuçlarımda tuttum
Kaybolan kimliğimi aradım boş kaldırımlarda
Ne bir adım var nede insan denen hissizlerde bir ederim
Yol veremez bana ne bu kahpe hayat nede onun kaderi
Bir mermi çıkar namludan alır gider tüm yaşananları kaygısızca
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta