Yine eşkıya sözler dökülmeye başladı.
İçimde ki sen hapsolmaya isyan da
Gözlerimle göremediğimi yüreğimle tutukladım.
Kabul etmez çok uzak kaçışlarda,
Sana yaklaştıkça tepelere kaçıyorsun.
Bu yüksekliğe tırmanamıyorum.
Tırnaklarım kanıyor eteklerinde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta