İSYAN
Sararmış yapraklar,sonbaharın hüzünlü bakışları
Güneş görmeyen gölge insanlarının solgun yüzleri
Ve esaret altında yaşayanların feryatları bunlar
Bir hiç uğruna can verenlerin
İnsan gibi görünen leş kargalarına isyanı
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta