İSYAN
Sararmış yapraklar,sonbaharın hüzünlü bakışları
Güneş görmeyen gölge insanlarının solgun yüzleri
Ve esaret altında yaşayanların feryatları bunlar
Bir hiç uğruna can verenlerin
İnsan gibi görünen leş kargalarına isyanı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta