Yaşamın tutsakları değil miyiz hepimiz?
Doğduğumuz an,
Yaşadığımız şu an,
Gelecek zaman…
Dur, düşün bir an.
Çocukluğunu düşün.
Düşünürken ürperecek içindeki çocuk
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Güllerimiz yağmalanır
Yitik bir sevdaya düşer
Solar hoyrat ellerde
Gider güzelliği gider
Dikeni kalır geride
Nerde gülen bir yüz görsem
Tanrı’yla bir karış kalır aramda
Ateş senin elinde ama
Benim de yaramda
M. NAZİK 2006 MERSİN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta