Süzgün süzgün duran gözlerim
Ben o yari yanımdayken özlerim
Düşleyip düşleyip yolunu gözlerim
Adeta hayaliyle yaşıyorum ben
Diyecekler bana bu adam deli
Bilmezlerki bendeki yüreği
Aşkı bedende değil
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta