gözlerinde yeşeren uçurumun
ayazında istiridyeyim
ne zaman denizi görsem
bir halat çözülür içimden
paramparça atlasımda
acının yurdu yok özlemin de...
nehirlerin yurdu yok
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




merhaba emre bey,
en sevdiğim şiiriniz bu
nedense kendime çok yakın hissettim dizelerinizi..
tekrar yüreğinize sağlık
sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta