Minik bir istiridyeyim ben,
İçimde kocaman bir inci var.
Parlak mı parlak,
Yuvarlak mı yuvarlak,
Bir kaynaktan çağıldayan sular gibi berrak...
O olmasa,
Salt bir kabuğum kendi halimde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




düzyazıya daha yakın duruyor...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta