Böyle devam edemem.
Zihnimde sürünürken yakan düşüncelerimle,
En ihtişamlı anlarda dahi uzaklara dalan gözlerimle...
Kendime kendimden bir düşman yetiştirdim.
Bu herkesten önce kendi ahımla yaşamak gibi,
Yaşamak denilebilir mi ki?
Gülümsemem gereken anlarım var.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta