perdesi olmayan odamın içi karanlık
nedendir bu hal sedemi küstün bana aydınlık
gözlerim semada baktığım her yıldız bir bir sönüyor
yıldıza ne yaptım da bana sırtını dönüyor
bekledim bu gecenin sabahını doğacak güneşi
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Şair, şiirinde, yaşadığı bir psikoljik yalnızlık anında dış dünyanın kendi benliğindeki yansımasını yansıtmaya çalışmış. Amacına ulaşmış da diyebiliriz...
Bence başarılı bir çalışma...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta