İstimdat Şiiri - Ömer Altun 2

Aralıklı sevmelerin neticesinde iliklerimde harlandı sevda
Gönül hasret irtifasında…

Birikir iken hudutlarıma ecel rayihası
Yokluk ve soykırım ressamlığına soyunur tenim
Gönlüm serpili afaklar tuz duman ve kan kokulu
Kum saati seslenişlerinde vakit kıyam
Giyindikçe hüznünü kirpiklerim buğusundan mehtap
Vaveyla cezbinde akdi bitti zamanın…

Avuçlarım rıhtımında zemheri ayazlar
İstimdat fısıltıları titrek dudaklarımda yaygara…

Yıllandıkça asrın hüznü kederimde
Sancıdı şah damarımda yalnızlık sayhaları
Cümle çehre kıvılcım kıvılcım kapılır iken rüzgârlara
Menekşe buhranından peydahlanır gelincik çiçekleri
Katre katre sükût düşer iken bakışlarım pervazından
Karanlığın bitarif vurgununda nergisler aklanır

Sabi kirpiklerin örtüsünden giyindi mevsim
İklim ür’yan
Şakağına toprak düştü yağmurun…

Şafak operasyonlarında göğsüm yedi kat arz ve sema enkaz
Kireç ve kum tadı damağımda feryat
Örtündükçe ayet ve cihad
Esaret düştü biçildi her bir uzvuma
Ey kederin gülü…!
Buz tutmuş bozkırlar kadar ölüyüm
Mutluluk sırlar kapısı ardında kadifeden diken
Hadi yeşil beyaz sancağım uzat kullarını
Ya bal ya şerbet dökülecek veyahut gülümseyen cesedim…

20250724
1107
Ey kirpikleri sırattan keskin olan Filistin..!
Kristal buz birikintisi intiharında yapraklar bıktı dallarından
Maksat muhatap olmak bir avuç sevdana...