İstila Şiiri - Mehmet Önder 2

Katıksız, katkısız bir dilim sevgi,
Kapana kısık, çaresiz gibi,
Bataklığa gark olmanın yitikliği,
Karanlığa gömülen gün gibi.

Zifiri karanlıkta, ümit var olmak,
Buluttan sıyrılan gökyüzü gibi.
Bir tutam mutlulukla avunmak,
Nefes almaya başlayan can gibi.

Paslı bir ışık yansır istilalarıma,
Filizlenir efsunkâr sevgi uğruna,
Ölüm için erken, sevmek için geç,
Yok, olmuşluğunun başlangıcında…