Ayaz vurdu gül bahçemize,
Başımızda hoyrat rüzgârlar vardı,
Gül mevsiminde, gül bitmiyordu,
Feryat Arş-ı Âlâ’ya ulaşıyordu,
Güneş batacağı yönü şaşırıyordu.
Kimselere denilmezdi halimiz,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta