sakal bırakan adamlar bizdendir
suretini allah’ın yarattığı gibi karşındakine tutan
işte yer yorgunluğunun doğrulttuğu sürgünler
havada bağdaş kurmayı yüreklerinden öğrenmişlerdir
düşünmek ne kadar beyhudeyse bir muammayı çözmeye
dokunmak yangınlara nasıl bebeler doğurmaksa
aklını bütün bildiklerinden vurarak
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta