Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsanın içine huzur veren bir şiir olmuş...Tebrikler...
Ayrılıkların en acısıda bu her halde,
kendi insiyatifi dışında oluşan etkenler yüzünden gelen ayrılıklar.
Yüreğine sağlık sevgili Adnan.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta