Rüzgarına kapılmayı isterdim, hemde nasıl,
Uçsuz bucaksız denizlere bakıp, hayal kurmayı,
El ele, gıkımız bile çıkmadan, Everest'e tırmanmayı,
Gerçekleri alaşağı ederek, canımız hiç yanmadan kaçmayı,
Teninin sıcaklığında, güneşe dokunur gibi olmayı,
Dönüş bileti almadan, dudaklarından kalbine yol almayı
Işığı hiç tatmadan, gözlerinin karasında kalmayı,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Guzel seven ama siir yazmayi cok da beceremeyen bir kadin vardi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta