kimseye derdim budur diyemiyorum
Tahlil siz döğmuşum gülmez kaderim
Kurtar benı allahım bu dertten yalvarım
Ben böyle yaşamak istemiyorum
Doğdum doğalı gülmedi hiç yüzüm
Mutluluk istedim verdiler hep zulüm
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta