Kırmızılarla kaplanmış verandanın ortasında sonumu görüyorum
İçimden püskürenler o sahneyi tekrar tekrar canlandırıyor
Yavaşça cesedin olması gerektiği yere doğru ilerliyorum
Göğsümün ortasından açılmasıyla bedenim kararıyor, etrafım genişçe koyu
Etkisi biterken, gözlerimle beynimin algılarının yeniden oluşmasını
İstemiyorum
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta