Gök gürlesin, yer yarılsın, sandık sandık dert; keder hüzne karılsın.
Karılsın, yaksın o kaynar çorba öz benliği.
Aşsın zihindeki ol korku perdeyi.
Bilsin ol ruh değildir beden ondan geriye.
Bir nen görmez beden gitse de yansa da çürüse de.
Yavaş yavaş başlar diriliş, doğar Tuğrul gibi küllerinden.
Esrimiş huyu birle kalkan ol gafil
Sanar mısın kocaldı susar olupdu
Anın kelamı senden, olsa da afil
Kanar mısın evvelki dek us solupdu
Doğdu zira ve sanki yerin oldu kafil
İşte ol vakıtta yüreğin bedbah olupdu
Çalap buyursa kul girer cennet bahçesine
Lahn-ı uçmağ olsa da sadıktır hovâcesine
Kader-i bâki vermiş sırrını ânın esâmesine
Yazmışlar ol nâmı dil-i İstemî kitâbesine
Gam yok dime vardır oylunç kırana
Bed-i hal mı dayanır yükünç kılana
Etme ihanet özüne umunç bolana
Koyul yola barsın felak yolu alana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!