Bir sözünle yıkıldı dünyam,
Sanki kıyamet koptu yüreğimde,
Gözlerimdeki gülümseme söndü,
Batık bir gemiye döndüm.
Artık sabahlara kadar soruyorum,
Neden? Neden istemedi beni?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




başka bir sevdaya kanıp, gitmiştir o sevgili, değerli arkadaşım. Sen bu güzel yüreğinle daha güzel, içten ve samimi sevgilere layıksın. Tebrik ediyorum bu güzel çalışmandan dolayı. 10 puanım yine sana.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta