Yağan yağmurda ıslandı bedenim.
Şemsiye getirme, gerek yok artık.
Değirmene girmeden ağardı saçlarım.
Buğdayın darın senin olsun, un istemem artık.
Düşünce olma yanımda, bastonum olsun dayanak.
Döşek değilse senin, dikenden de olsa bana pamuk yatak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta